Οι πολιτικές πεποιθήσεις δέκα θρύλων του ελληνικού σινεμά
Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο υποκριτική και πολιτική να εμπλέκονται. Και σίγουρα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου πασίγνωστοι ηθοποιοί είτε μπήκαν στη Βουλή είτε εξέφρασαν ανοιχτά την στήριξή τους προς ένα κόμμα και έναν πολιτικό ηγέτη.
Δημήτρης Χορν
Πάντα γοητευτικός και πάντα ζεν πρεμιέ. Ταυτόχρονα, πάντα φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Δεν χρειάστηκε ποτέ να το εκφράσει δημόσια. Ήταν γνωστό σε όλους. Άλλωστε, ο πολυτάλαντος Δημήτρης Χορν ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ το 1974, μετά την πτώση της χούντας. Σταθερά καραμανλικός, βαθύτατα αντιπαπανδρεϊκός μέχρι το τέλος.
Τζένη Καρέζη
Αν το Πολυτεχνείο ήταν η κορυφαία πράξη του αντιδικτατορικού αγώνα, τότε «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» ήταν μια γροθιά πολιτισμού και ιστορίας στο πρόσωπο του δικτάτορα. Η Τζένη Καρέζη είχε συνταχθεί από σχετικά μικρή ηλικία με το ΚΚΕ. Είχε πληρώσει αυτές τις επιλογές με φυλακή στα χρόνια της χούντας αλλά τίποτα δεν κατάφερε να λυγίσει το πνεύμα της και τον δυναμισμό της.
Θανάσης Βέγγος
Ο Θανάσης Βέγγος δεν εκδηλώθηκε ποτέ υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος. Ο πατέρας του ήταν ήρωας της Αντίστασης, στις τάξεις του ΕΛΑΣ. Ο ίδιος βρέθηκε στην ΕΠΟΝ. Στα χρόνια του Εμφυλίου, εξορίστηκε στη Μακρόνησο και μπροστά στο σκληρό και άνυδρο τοπίο βρήκε παρηγοριά στους φίλους και συντρόφους που έκανε εκεί. Η αντίστασή του στη χούντα ήταν ποιοτική και κινηματογραφική.
Ρένα Βλαχοπούλου
Η αγαπημένη ηθοποιός και βασίλισσα της τζαζ (σε άλλες εποχές) είχε εκφράσει δημόσια την αγάπη της και τη στήριξή της στη Νέα Δημοκρατία. Είχε εκφράσει, επίσης, και τη μεγάλη της συμπάθεια στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Είναι όμως αρκετά γνωστό πως ήταν εξαιρετικά φιλική και προς την απριλιανή χούντα. Σε μια παράσταση κατά την περίοδο της χούντας είχε σατιρίσει με άκομψο τρόπο την Μελίνα Μερκούρη, κάτι που εκείνη δεν ξέχασε και μάλλον δεν της συγχώρεσε.
Αλίκη Βουγιουκλάκη
«Όταν απευθύνεστε σε μένα, μιλάτε στο 99% των Ελλήνων. Δεν μπορώ να ταυτιστώ με το 48% που εκπροσωπείτε εσείς» είχε πει στον Ανδρέα Παπανδρέου όταν εκείνος της ζήτησε να φωτογραφηθούν μαζί. Τον θρυλικό Νοέμβριο του 1973 ήταν έτοιμη, σύμφωνα με αναφορές της αστυνομίας, να μπει στο Πολυτεχνείο μαζί με τους φοιτητές αλλά την σταμάτησε ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ. Το 1974, μετά την πτώση της χούντας, εκδηλώθηκε υπέρ της Ενωμένης Αριστεράς.
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος ήταν σεμνός σε ό,τι έκανε στη ζωή του. Δεν αποτελεί εξαίρεση και η πολιτική του στάση την οποία διατηρούσε σε τόνους διακριτικούς. Ήταν φίλος του έκπτωτου Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ αλλά και στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, φιλομοναρχικός και συντηρητικός. Υπάρχουν πάντως ορισμένες αναφορές ότι πήγαινε αρκετές φορές στο σπίτι του δεύτερου, περισσότερες φορές απ’ ό,τι ο Χορν!
Σταύρος Παράβας
«Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι υπάρχουν τέτοια μέρη στη γη» είχε πει χρόνια μετά περιγράφοντας την εμπειρία του στη Γυάρο. Συμμετείχε σε μια θεατρική παράσταση επί δικτάτορα Ιωαννίδη και με τόλμη (και χιούμορ) σατίρισε το καθεστώς με μια μαντινάδα. Γύρισε πίσω όταν η χούντα ήταν πλέον παρελθόν. Δεν εκφράστηκε υπέρ κάποιου κόμματος ποτέ. Του αρκούσε η δράση του και η λατρεία του για τον Παναθηναϊκό.
Κώστας Βουτσάς
«Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να ξεσηκώσει» είχε πει ο Κώστας Βουτσάς εκφράζοντας δημόσια την πολιτική και κομματική του πεποίθηση. Ο πατέρας του ήταν οργανωμένος στο ΚΚΕ και ο ίδιος στα Αετόπουλα της ΕΠΟΝ. Είχε προξενήσει αλγεινή εντύπωση η παρουσία του σε εκδηλώσεις της χούντας. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος είχε πει πως «αν δεν πήγαινες στις εκδηλώσεις τους, έπαιρνες πρόσκληση για τη Γυάρο».
Αλέκος Αλεξανδράκης
Όταν οι δημοσιογράφοι παραμονή Χριστουγέννων του 1960 ρώτησαν τον Αλέκο Αλεξανδράκη με ποιον θα ήθελε να περάσει τις γιορτές, εκείνος είπε «με τον Μανώλη Γλέζο». Βρισκόταν τότε φυλακισμένος για λόγους δήθεν αντικατασκοπείας. Ο Αλεξανδράκης δεν έκρυψε ποτέ την ταύτισή του με τις δυνάμεις της Αριστεράς. Από μικρή ηλικία άλλωστε βρέθηκε στις τάξεις της ΕΠΟΝ. Πλήρωσε αυτή του τη στάση με λογοκρισία από το μετεμφυλιακό καθεστώς που…ξεσπάθωσε πάνω στην ταινία «Συνοικία το όνειρο».
Λάμπρος Κωνσταντάρας
Ο…πολιτικός της οθόνης δεν είχε μιλήσει δημόσια ποτέ για τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Από την άλλη, ο γιος του Δημήτρης, τον είχε χαρακτηρίσει καραμανλικό. Το 1968 είχε βρεθεί με άλλους συναδέλφους του στο γραφείο του δικτάτορα Παπαδόπουλου για να μεταφέρει αιτήματα του κλάδου. Η κυκλοφορία της φωτογραφίας, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τον είχε πληγώσει καθώς δεν ήθελε να έχει σχέση με το καθεστώς.
