«Date–flation»: Γιατί η Gen Z προτιμά τη μοναξιά από ένα ραντεβού των 250 ευρώ
ων ραντεβού) αποτελεί πλέον μία καθημερινή πραγματικότητα. Πρόσφατες οικονομικές εκθέσεις, όπως ο δείκτης BMO Real Financial Progress Index, είναι αποκαλυπτικές. Το μέσο κόστος ενός τυπικού ραντεβού στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν συνυπολογιστούν τα ρούχα, η προσωπική περιποίηση, η μετακίνηση και η έξοδος, μπορεί εύκολα να «αγγίξει» ή να ξεπεράσει τα 200 – 250 δολάρια.
Για έναν νέο εργαζόμενο ή φοιτητή, αυτό το ποσό αντιπροσωπεύει ένα τεράστιο ποσοστό του εβδομαδιαίου του εισοδήματος. Το 50% των ερωτηθέντων σε έρευνες αναφέρει ξεκάθαρα ότι τα έξοδα των ραντεβού σαμποτάρουν άμεσα τους αποταμιευτικούς τους στόχους, όπως η ενοικίαση ενός σπιτιού ή η αποπληρωμή φοιτητικών δανείων.
Αυτή η οικονομική πίεση έχει γεννήσει μία νέα κοινωνική τάση: Το Solo–Maxxing. Οι νέοι επιλέγουν συνειδητά την εργένικη ζωή, επενδύοντας τα χρήματα και τον χρόνο τους αποκλειστικά στον εαυτό τους, την καριέρα τους και την ψυχική τους υγεία. Η μοναξιά δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως κοινωνικό στίγμα, αλλά ως μία ασφαλής, προβλέψιμη και κυρίως, οικονομικά βιώσιμη επιλογή.
«Γιατί να ρισκάρω το μερίδιο του ενοικίου μου για ένα δείπνο με κάποιον που μπορεί να μην ξαναδώ ποτέ;», είναι η κοινή συνιστώσα στις μαρτυρίες πολλών νέων στα κοινωνικά δίκτυα.
Παρ’ όλα αυτά, όσοι επιμένουν να αναζητούν σύντροφο, αναγκάζονται να ξαναγράψουν τους κανόνες του φλερτ. Τα δείπνα των πολλών πιάτων αντικαθίστανται από ένα γρήγορο ραντεβού για καφέ ή ένα ποτό στο μπαρ. Αν η χημεία δεν υπάρχει, η αποχώρηση είναι εύκολη και το οικονομικό κόστος ελάχιστο.
Οι βόλτες σε πάρκα, η πεζοπορία και οι ημέρες δωρεάν εισόδου σε μουσεία γνωρίζουν κατακόρυφη αύξηση στις προτιμήσεις των χρηστών των dating apps. Ακόμη, το γεγονός να δηλώσει κανείς εκ των προτέρων ότι «έχει σφιχτό προϋπολογισμό» δεν θεωρείται πλέον ταμπού, αλλά δείγμα ωριμότητας. Παράλληλα, το μοίρασμα του λογαριασμού (50/50) γίνεται ο κανόνας, ανεξαρτήτως φύλου.
