Κρίστιαν Μπέιλ: Έχτισε χωριό ανάδοχης φροντίδας για να μην χωρίζονται τα αδέλφια
Στο Πάλμντεϊλ της Καλιφόρνιας, έξι συγκροτήματα κατοικιών με γήινες αποχρώσεις περιβάλλουν μια κοινόχρηστη αυλή. Ανάμεσά τους υπάρχουν κήποι, μια παιδική χαρά με φωτεινά κίτρινα σκίαστρα και χώροι σχεδιασμένοι ώστε τα παιδιά να μπορούν να τρέχουν, να παίζουν και να συναντιούνται. Από μακριά, το συγκρότημα θα μπορούσε να θυμίζει μια σύγχρονη οικιστική ανάπτυξη. Στην πραγματικότητα, όμως, φιλοδοξεί να αποτελέσει κάτι πολύ περισσότερο: ένα διαφορετικό σπίτι για παιδιά που βρίσκονται σε ανάδοχη φροντίδα.
Το όνομά του είναι Together California και πίσω από τη δημιουργία του βρίσκεται ο Κρίστιαν Μπέιλ. Ο βραβευμένος ηθοποιός πέρασε 18 χρόνια σχεδιάζοντας και προωθώντας το εγχείρημα, συμβάλλοντας στη συγκέντρωση 22 εκατομμυρίων δολαρίων. Το χωριό άνοιξε στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ τα πρώτα παιδιά αναμένεται να εγκατασταθούν τον Οκτώβριο, αφού οι ανάδοχοι γονείς ολοκληρώσουν την απαιτούμενη εκπαίδευση.
Η φιλοδοξία του Μπέιλ δεν είναι απλώς να προσφέρει στέγη. Είναι να δημιουργήσει ένα περιβάλλον στο οποίο η φροντίδα δεν θα εξαρτάται από μία οικογένεια που προσπαθεί να τα καταφέρει μόνη της, αλλά θα στηρίζεται σε μια ολόκληρη κοινότητα.
Το τραύμα που ο Μπέιλ θέλησε να αποτρέψει
Στο συμβατικό σύστημα ανάδοχης φροντίδας, τα παιδιά που δεν έχουν βρει οικογένεια μπορεί να φιλοξενούνται σε ομαδικές δομές. Όταν βρεθεί μια ανάδοχη οικογένεια, μετακομίζουν συνήθως στο σπίτι όπου εκείνη ήδη ζει. Για τα αδέλφια, όμως, η εύρεση μιας κοινής στέγης δεν είναι πάντα εφικτή. Αυτό ήταν το ζήτημα που απασχόλησε τον Μπέιλ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. «Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι η πλειονότητα των παιδιών σε ανάδοχη φροντίδα χωρίζεται από τα αδέλφια της. Είναι ένα τρομερό τραύμα, επιπλέον όσων έχουν ήδη βιώσει», είπε.
Στο Together California, οι οικογένειες δεν καλούνται να βρουν μόνες τους τον κατάλληλο χώρο. Μετακομίζουν μαζί με τα παιδιά που αναλαμβάνουν στο χωριό, όπου θα ζουν συνολικά 12 ανάδοχες οικογένειες. Κάθε νοικοκυριό μπορεί επίσης να περιλαμβάνει έως δύο παιδιά που ήδη έχουν οι ανάδοχοι γονείς. Οι κατοικίες διαθέτουν πέντε υπνοδωμάτια η καθεμία, ώστε να μπορούν να φιλοξενηθούν μεγαλύτερες ομάδες αδελφών. Ο ένας γονέας κάθε οικογένειας θα αφιερώνεται πλήρως στη φροντίδα του σπιτιού και θα αμείβεται γι’ αυτή την εργασία από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Η κοινότητα έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει έως 72 παιδιά και τους ανθρώπους που τα φροντίζουν.
Η ιδέα ξεκίνησε από μια πληροφορία που δεν μπορούσε να ξεχάσει
Το 2008, ο Μπέιλ και η σύζυγός του, Σίμπι, έμαθαν ότι περίπου 60.000 παιδιά βρίσκονταν τότε σε ανάδοχη φροντίδα στην Καλιφόρνια. Είχαν απομακρυνθεί από το οικογενειακό τους περιβάλλον επειδή αυτό είχε κριθεί μη ασφαλές, συχνά εξαιτίας κακοποίησης ή παραμέλησης.«Μείναμε άναυδοι και αισθανθήκαμε λίγο ντροπή που δεν το γνωρίζαμε. Αναρωτηθήκαμε γιατί δεν φαινόταν να το γνωρίζει και κανείς άλλος», θυμήθηκε.
Ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι η αδελφή του είχε περάσει για ένα σύντομο διάστημα από το σύστημα ανάδοχης φροντίδας όταν ήταν παιδιά. Δεν θεωρεί, ωστόσο, ότι αυτή η προσωπική εμπειρία είναι απαραίτητη για να εξηγήσει την απόφασή του να ασχοληθεί με το θέμα.
«Συνήθως δεν το αναφέρω, γιατί πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να έχεις βιώσει κάτι τέτοιο για να νοιαστείς για μικρούς ανθρώπους», εξήγησε.
Αναζητώντας έναν τρόπο να κρατά τα αδέλφια μαζί, ήρθε σε επαφή με τον Τιμ ΜακΚόρμικ, ο οποίος διηύθυνε τότε τον οργανισμό One Family Illinois. Ο οργανισμός είχε δημιουργήσει τρία αντίστοιχα χωριά στην περιοχή του Σικάγου.
Ο Μπέιλ ταξίδεψε επανειλημμένα εκεί, όχι μόνο για να εξετάσει τις εγκαταστάσεις, αλλά και για να συζητήσει με τους γονείς και τα παιδιά που ζούσαν σε αυτές. «Κάθε φορά αφιέρωνε σημαντικό χρόνο μιλώντας με τους γονείς και τα παιδιά. Ήταν ξεκάθαρο ότι το ενδιαφέρον του ήταν γνήσιο και πολύ έντονο», ανέφερε ο ΜακΚόρμικ, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε εκτελεστικός διευθυντής του Together California.
Ένα χωριό όπου η αρχιτεκτονική υπηρετεί την καθημερινότητα
Το σχέδιο του Μπέιλ βασίστηκε και σε μια ανάμνηση από την Αγγλία, όπου μεγάλωσε: τις προστατευμένες εσωτερικές αυλές, στις οποίες τα παιδιά διαφορετικών οικογενειών μπορούσαν να παίζουν μαζί, χωρίς να κινδυνεύουν από την κυκλοφορία των αυτοκινήτων.
«Ήθελα πάντα να διασφαλίσω ότι θα υπήρχε αυτή η ίδια αίσθηση», είπε. Τον σχεδιασμό του συγκροτήματος ανέλαβε η αρχιτεκτονική εταιρεία A.C. Martin του Λος Άντζελες. Οι κατοικίες εμπνεύστηκαν από βραχώδεις σχηματισμούς που έχουν σμιλευτεί από τον άνεμο, με τις ακανόνιστες γραμμές των στεγών να αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία τους.
Η διάταξη των κτιρίων προσφέρει σκιά και προστασία από τους ισχυρούς ανέμους της περιοχής. Μικροί κήποι έχουν τοποθετηθεί στις ηλιόλουστες γωνιές, ενώ ένας διάδρομος για τρέξιμο περιβάλλει ολόκληρο το συγκρότημα.
«Θέλουμε τα παιδιά να συμμετέχουν, να αλληλεπιδρούν με άλλα παιδιά, να κάνουν πράγματα μαζί και να δημιουργούν αναμνήσεις», εξήγησε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Τομ Σιέ.
Στην καρδιά του χωριού βρίσκεται και ένα μεγάλο κοινοτικό κέντρο, όπου θα παρέχονται κοινωνικές υπηρεσίες και υποστήριξη στις οικογένειες. Υπάρχουν επίσης δύο διαμερίσματα τύπου στούντιο για νέους που πλησιάζουν στην ηλικία αποχώρησης από το σύστημα ανάδοχης φροντίδας και ενδέχεται σύντομα να χρειαστεί να ζήσουν μόνοι τους. Οι χώροι αυτοί θα μπορούν να χρησιμοποιούνται και από βιολογικούς γονείς κατά τα πρώτα στάδια της επανένωσης με τα παιδιά τους.
Ο Μπέιλ περιγράφει το κοινοτικό κέντρο ως έναν χώρο που θα συγκεντρώνει όλες τις αναγκαίες υπηρεσίες, αντί να αναγκάζει κάθε οικογένεια να αναζητά βοήθεια σε διαφορετικούς οργανισμούς.
Από το όραμα στην πραγματικότητα
Γύρω στο 2016, στο εγχείρημα προστέθηκε ως συνιδρυτής ο παραγωγός κινηματογράφου και γιατρός Έρικ Εσραϊλιάν. Εκείνος επικεντρώθηκε στην κοιλάδα Αντιλόουπ, στο βόρειο άκρο της κομητείας του Λος Άντζελες, όπου οι ανάγκες των παιδιών σε ανάδοχη φροντίδα ήταν ιδιαίτερα μεγάλες.
Καθοριστική αποδείχθηκε η συμβολή της Κάθριν Μπάργκερ, μέλους του συμβουλίου της κομητείας, την οποία ο ΜακΚόρμικ χαρακτηρίζει «φύλακα άγγελο» του σχεδίου. Συνέβαλε στον εντοπισμό ενός οικοπέδου δίπλα σε πάρκο, σε απόσταση περίπου 800 μέτρων από τα τοπικά σχολεία.
Ο Μπέιλ και οι συνεργάτες του αγόρασαν το ακίνητο το 2022, έναντι 875.000 δολαρίων. Το έργο υποστηρίχθηκε επίσης από δημόσια χρηματοδότηση: 1,06 εκατομμύρια δολάρια από το γραφείο της Μπάργκερ, στεγαστική επιχορήγηση 1,2 εκατομμυρίων από την πόλη του Πάλμντεϊλ και δάνειο 3 εκατομμυρίων από την κομητεία.Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά την πρώτη εκείνη συζήτηση με τη σύζυγό του, το σχέδιο έπαψε να υπάρχει μόνο στα χαρτιά.
«Αν δεν φοβόμαστε λίγο, δεν το αντιμετωπίζουμε αρκετά σοβαρά»
Ο Κρίστιαν Μπέιλ ελπίζει ότι το Together California θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για ένα διαφορετικό σύστημα ανάδοχης φροντίδας. Πρώτα, όμως, πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει στο Πάλμντεϊλ.
Ο ίδιος πιστεύει στους ανθρώπους που συμμετέχουν στην προσπάθεια. Αστειεύεται μάλιστα ότι στο πλευρό τους έχουν και έναν «χαζό του Χόλιγουντ», όπως αποκαλεί τον εαυτό του, που μπορεί τουλάχιστον να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας σε έναν σκοπό που συχνά παραμένει μακριά από αυτά.
Παρά την αισιοδοξία του, παραδέχεται ότι εξακολουθεί να ξυπνά κάποιες νύχτες, σκεπτόμενος όλα όσα θα μπορούσαν να πάνε στραβά.Το άγχος αυτό δεν έχει σχέση με μια πρεμιέρα ή με την επιτυχία μιας ταινίας. Αφορά πραγματικά παιδιά, οικογένειες και μια υπόσχεση που χρειάστηκε 18 χρόνια για να αρχίσει να γίνεται πράξη.
«Αν δεν είμαστε έστω και λίγο τρομοκρατημένοι», λέει, «τότε δεν το αντιμετωπίζουμε με την απαιτούμενη σοβαρότητα».
Το Together California δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι μπορεί να αλλάξει ένα ολόκληρο σύστημα. Έχει, όμως, ήδη μετατρέψει μια ιδέα σε έναν πραγματικό τόπο: ένα χωριό όπου τα παιδιά θα μπορούν να μεγαλώνουν μαζί με τα αδέλφια τους, να δημιουργούν φιλίες και, ίσως για πρώτη φορά έπειτα από μια δύσκολη περίοδο της ζωής τους, να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου.
