Πέθανε ο Διονύσης Σαββόπουλος (vid)
Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ο Διονύσης Σαββόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες και δημιουργούς της γενιάς του – μία “κατηγορία” από μόνος του.
Ο σπουδαίος καλλιτέχνης, ύστερα από νοσηλεία στο νοσοκομείο “Υγεία”, έφυγε το βράδυ της Δευτέρα (21/10) από ανακοπή καρδιάς.
Υπήρξε πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων “τραγουδοποιών”, των καλλιτεχνών εκείνων δηλαδή που γράφουν, συνθέτουν και παράλληλα τραγουδούν τη μουσική τους, έχοντας μία ξεκάθαρη και αδιαπραγμάτευτη ματιά πάνω στο σύνολο του έργο τους.
Τρεις ήταν οι τελευταίες φορές που τον είδαμε και θα αφήσουν ανεξίτηλο το στίγμα τους. Στην όγδοη δεκαετία της ζωής του παρέμενε γεμάτος ζωή, πάντα έτοιμος να θυμηθεί κάτι συναρπαστικό και ευγνώμων για την κάθε στιγμή. Τον Ιανουάριο του 2025 βρεθήκαμε στην παρουσίαση του βιβλίου «Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα» του Σαββόπουλου στο Μέγαρο Μουσικής, όπου ο ίδιος ο μουσικοσυνθέτης μάς μίλησε για τη σημασία που έχουν οι “ιστορίες” και ο τρόπος να τις λες. Τον Μάιο τον είδαμε λαλίστατο στο Μουσείο Μπενάκη όπου προβλήθηκε για πρώτη φορά το θρυλικό ντοκιμαντέρ «Χαίρω πολύ, Σαββόπουλος». Και φυσικά το έπος του προηγούμενου καλοκαιριού στο Rockwave στη Μαλακάσα, όπου τον λατρέψαμε για άλλη μια φορά πάνω στη σκηνή να μας ευχαριστεί για την αγάπη τόσων χρόνων.
Διονύσης Σαββόπουλος – Στη ζωή ένας ακούραστος “εργάτης” της μουσικής
Όλοι έχουμε ονειρευτεί και χορέψει με τα τραγούδια του Σαββόπουλου· τραγούδια διαχρονικά, που κεντρίζουν το θυμικό και αγγίζουν ζητήματα πολιτικά και κοινωνικά. Κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει έργα όπως το “Φορτηγό”, το “Περιβόλι του Τρελλού”, τον “Μπάλλο”, το “Βρώμικο ψωμί”, τη “Ρεζέρβα” και τα “Τραπεζάκια έξω”.
Και για όσους από εμάς είχαμε την τύχη να τον έχουμε δει live, τίποτα τελικά δεν είναι τυχαίο. Εκτός όλων των άλλων, ήταν ένας ταλαντούχος περφόρμερ, που μάγευε το κοινό με το μπρίο και τη ζωντάνια του. Ο καλύτερος αφηγητής των δικών του “παραμυθιών”.
Στη σκηνή ένας αιώνιος έφηβος, στη ζωή ένας ακούραστος “εργάτης” της μουσικής. Τα μυστικά της νεότητάς του βρίσκονται στα τραγούδια του, στους ειλικρινείς στίχους, αλλά και στις συνεργασίες του με σημαντικά ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Η ζωή, μια ανηφόρα γεμάτη τραγούδια
Ο Διονύσης Σαββόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Έχοντας ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και την Φιλιππούπολη δέχτηκε σε νεαρή ηλικία ένα ευρύ φάσμα επιρροών από την Ανατολή.
Το 1963 μετακόμισε στην Αθήνα και αν και ξεκίνησε να φοιτά στην Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, πολύ γρήγορα κατάλαβε ότι ο δρόμος της ζωής του είναι ένας. Η ακάματη ενασχόληση με τη μουσική.
Ο νεαρός Σαββόπουλος έκανε οτοστόπ, ώσπου κάποια στιγμή βρέθηκε στην Αθήνα, μόνος, χωρίς γνωριμίες και με σχεδόν άδειο πορτοφόλι. Ήδη από το πρώτο βινύλιο που κυκλοφόρησε γνώρισε επιτυχία ως μουσικός και σύντομα έγινε πολύ δημοφιλής στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Είχε συνδυάσει τη μουσική Αμερικανών θρύλων, όπως του Μπομπ Ντίλαν και του Φρανκ Ζάπα, με τη μακεδονική λαϊκή μουσική.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του, στο πλαίσιο συνεργασίας με τη Δόμνα Σαμίου είχε δηλώσει: “Εγώ νομίζω το πιο σπουδαίο πράγμα στο δημοτικό τραγούδι είναι αυτό το μάθημα ήθους που μας δίνει. Δηλαδή το δημοτικό τραγούδι μας μαθαίνει ότι τα τραγούδια γράφονται για να εκφραζόμαστε κι όχι για να κάνουμε επιτυχία, όχι δηλαδή να κάνουμε σουξέ. Αυτό είναι το πιο σοβαρό του νομίζω. Αλλά αυτό όχι έτσι ξερά που το λέω. Αυτό το δίνει με ένα τρόπο πάρα πολύ γοητευτικό” (ΕΡΤ, 1977).
